Ik beken. Ik heb een haat-liefde-verhouding. Met een helm. We zijn voorbij half september en we vieren deze week vier jaar helm. Vier. Jaar. Helm. En in één denkscheut door denk ik daarbij 'nog elf, twaalf jaar te gaan'. En ook 'nog twee jaar en we kunnen beginnen aftellen'. Al vier jaar. Nog maar vier... Lees verder →
Ze zeggen dat het went…
Ze zeggen dat het went... dit. Ze hópen het misschien, diep vanbinnen, dat het dat doet. Sussen ze zichzelf met de gedachte dat dit wel móet wennen, na verloop van tijd... Dus zeggen ze maar dat het went. Ik hoop voor hààr dat het went, dit. Ik hoop het elke keer. Emla doet haar werk,... Lees verder →
September blues…
Terwijl overal in 't land de boekentassen klaar staan voor een nieuwe start morgen, zet ik die van mij met lood in de schoenen op een rijtje voor mijn 'classic one': een foto van al onze boekentassen op een rij, die van de kids zónder die van mij. Waar ik vorig jaar netjes 5 tassen... Lees verder →
Ellen. Mama van vier. 