Over 4 jaar Oscar.

(en hoe mijn hart zo overloopt van dat pernukkelke...) Over onze Oscar... Ik kan er ganse boeken over schrijven. Hij leeft, beleeft, en doet alles met volle goesting, en volle kracht vooruit. Een levensgenieter, pur sang. Oscar, de onbevreesde. Oscar, de zoetgevooisde. Oscar, de koddigaard. Oscar, de showman. Oscar, die van ons. Stiekem kijk ik... Lees verder →

De Open Brief – 1 jaar later…

Een conventie... Asjeblieft. Het afgelopen weekend kreeg ik de ene na de andere melding, facebookherinnering en tag binnen. Onze passage in het Journaal op Eén vorig jaar werd opnieuw gedeeld. En als ik eerlijk ben geef ik toe dat ik het er straf lastig mee heb. Niet met de herinneringen op zich. Die tonen het... Lees verder →

Over roze cake…

Samen onderweg. We zijn vandaag donderdag 16 mei. En er staat een roze cake af te koelen in de keuken. Cake, taart. Want Sofia trakteert morgen in de leefgroep. Zíj viert. En wij vieren een beetje mee. Want na bijna negen maanden in De Korbeel vallen de deuren morgen achter haar (en ons) dicht. Dat... Lees verder →

De omgekeerde wereld.

Ik moet eerlijk bekennen dat onze passage in het VTM Nieuws mij niet onberoerd liet. Ik had even tijd nodig om te bekomen. Om grond te voelen. Niet de vele berichtjes met 'duusd' schone woorden deden mij terugtrekken in m'n cocon, nee. Maar de rake woorden van journaliste An Vroom waarmee ze 't stuk opende... Lees verder →

Over verdriet zonder handleiding…

Leren leven met levend verlies. 'Verwerken' wat ons is overkomen... 'Accepteren' dat de toekomst er niet uitziet zoals we onszelf hadden toegewenst...'Loslaten' van een beeld, een gedachte, een perspectief, een verlangen... Hoe doe je dat? Het zijn telkens vragen die me de voorbije vijf jaar in hun greep hadden. De ene periode al wat intenser... Lees verder →

Breathe…

Breathe. Just breathe.Ik heb het mezelf al vaak toegefluisterd de voorbije weken. Op de rollercoaster van het zorgouderschap is de lijn tussen adrenaline en angst in allerlei vormen soms heel dun. Soms moet je moeilijke knopen doorhakken, met je verstand. En ook met je hart.Dat onze magnolia de lente inluidde gaf ons een extra boost,... Lees verder →

Zorgmoeder zkt. donordate

Bloed geven doet leven.Of in Sofia's geval: bloedplasma. Het stond al langer op mijn to-do-lijstje… in de kolom 'practise what you preach' dan nog. Dat bloedplasma broodnodig is om de medicijnen te kunnen bereiden die Sofia krijgt met haar immunoglobulinetherapie. En dat er een dreigend tekort is aan bloedplasma. En ja, ik zou dat doen.... Lees verder →

Nationale pyjamadag 2019

Het mag dan wel al 2 dagen achter ons liggen, ik wil daar wel nog wat over kwijt…Al jaren ben ik een hevige supporter van de pyjamadag en Bednet. Enkele jaren geleden konden wij op deze manier de school ìn huis brengen aan een leerling uit m'n klas. Sofia maakte toen al deel uit van... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: