‘Waw, dat was lang geleden dat ik nog zo’n intense échte knuffel kreeg.’Het lijkt een ogenschijnlijk gewone opmerking van een mede patiëntenvertegenwoordiger gisteren op de tweede congresdag van IPIC2023 (waar ik als bestuur van de Belgische patiëntenvereniging naartoe ging).Maar ze kwam binnen.Knuffelde ik onbedoeld te lang, te hard, te intens? Vorige week nog kwam een... Lees verder →
Vernesteld
(Zo'n schoon puur West-Vlaams woord dat zich in mijn hoofd nestelde de voorbije weken. Op zich betekent het gewoon 'in de knoop zitten of in de war zijn'. Dat daar tegelijk ook het woord 'nest' in verstrengeld zit laat me niet los... Ons nest mist nestwarmte, ons nest is zoveel minder nest nu Alexander er... Lees verder →
Honderd.
Honderd.Daar zijn geen woorden voor. Het zijn er honderd te veel. Honderd te vroeg. Honderd te hard.Het snijdt.Het doet pijn.Heel veel pijn.Je wordt gemist.Je bent allesbehalve vergeten.Maar je bent afwezig.Je bent er niet. Je bent er honderd keren niet. Deze week werd jouw zerk geplaatst. Niet met een obligatoire foto, die dan toch pijnlijk 'jong'... Lees verder →