De rollercoaster van het zorgmoederschap.

Zorgmama zijn... Het komt en gaat als een rollercoaster aan emoties. Het draait rond het temmen van de grote en kleine verdrietjes. Om het vreugde vinden in kleine dingen. Het onnoemelijk dankbaar zijn om wat is; maar tegelijk ook even intens de ruwheid van verdriet voelen. Ik ben geen supermama. Maar ik doe mijn best.... Lees verder →

Wanneer je buiten komt… met een kind met een beperking.

Vorige week gebeurde het weer… Het ongevraagd, en vermoedelijk niet zo luid bedoeld, een mening geven over een situatie waarin wij - ouders - ongevraagd terecht zijn gekomen. Het bezorgde ons mooie familie-uitje een figuurlijke blauwe plek. Even een situatieschets: Het is een onverwacht mooie zondag. We besluiten de spullen te pakken en naar het... Lees verder →

Toen we opnieuw aan diezelfde dubbele deur van het operatiekwartier stonden…

Vorig jaar... 1 August 2016. Sofia kreeg haar poortkatheter. Die dag staat in ons geheugen gegrift. Dag op dag 2,5 jaar na die eerste grote operatie in AZ Sint-Jan Brugge, stonden we wéér voor die dubbele deur van het operatiekwartier. Sofia reageerde slecht op het gas, kwam hysterisch wakker op recovery en trok haar vers... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑