Over graag zien. Zorgen voor. En koesteren.
Drie en een halve maand zijn we bezig… met dagelijks prikken. Een venijnige naald in haar bovenbenen, elke avond een andere bil. Het verloopt volgens een vast stramien. Terwijl de eerste boterhammen 's avonds op de borden belanden en hun weg vinden naar gretige hongerige kindermonden, haal ik de prikpen uit de koelkast. Ergens tussen... Lees verder →
Een conventie... Asjeblieft. Het afgelopen weekend kreeg ik de ene na de andere melding, facebookherinnering en tag binnen. Onze passage in het Journaal op EĂ©n vorig jaar werd opnieuw gedeeld. En als ik eerlijk ben geef ik toe dat ik het er straf lastig mee heb. Niet met de herinneringen op zich. Die tonen het... Lees verder →
Ik moet eerlijk bekennen dat onze passage in het VTM Nieuws mij niet onberoerd liet. Ik had even tijd nodig om te bekomen. Om grond te voelen. Niet de vele berichtjes met 'duusd' schone woorden deden mij terugtrekken in m'n cocon, nee. Maar de rake woorden van journaliste An Vroom waarmee ze 't stuk opende... Lees verder →
Ellen. Mama van vier. 