Over graag zien. Zorgen voor. En koesteren.
Afscheid nemen... Hoe doe je dat? Ik werd er voor het eerst van zo dichtbij mee geconfronteerd. Mijn opa, mijn maatje, mijn steun, mijn mentor heeft z'n strijd gestreden. Het was de eerste grootouder (ik had ze nog alle vier!) die ik moest loslaten. En het kroop in de kleren. Het werden intense momenten waarbij... Lees verder →
Onze oudste vogel landde vandaag terug in 't nest. Ik negeer de gedachte aan wat voor vuiligheid mijn moederlijk oog zal aantreffen tussen zijn dikke blonde haren, sluit mijn ogen, knuffel de zoon en plant mijn neus in zijn kruin. En dan... Dan adem ik diep in. Ik ruik. En geniet. Ik ruik buitenlucht. Spelplezier.... Lees verder →
Het is wat het is... In weken waarin we het soms niet meer zo goed weten, waar geflirt wordt met nieuwe diagnoses, waar we ons tegelijk gesterkt voelen door het team van artsen waar we op kunnen rekenen én vertrouwen moeten hebben in wat komt. En dat wat we doen ook góed is. Net in... Lees verder →
Ellen. Mama van vier. 