Je neerleggen, je erbij neerleggen soms, is even alles laten zakken naar het onderste deel van jezelf. Dingen naar je achterhoofd, je zorgen tot onder je hart, alles daarboven weer even licht. Lucht. Opgelucht. Ook stormen gaan altijd liggen. Vroeg of laat. Geert De Kockere Ik kreeg het gedicht gisteren toegestuurd van een andere zorgmama.... Lees verder →
Why go for perfect if good is good enough…?
Schuldig... Ik pleit schuldig. Ik heb het graag 'perfect' en hol mezelf telkens maar achterna, want hier in huis is het allesbehalve 'perfect'. En ik kan er mee leven he, dat goed ook écht goed genoeg is. En toch... Dat ik het daar vroeger véél moeilijker mee had. Ik was pas aan de slag en... Lees verder →
So wake me up… (Avicii*)
When I woke up this morning... We zijn zaterdag 21 april. En ik schrik van een nieuwsitem wanneer ik nog lig te soezen voor de ratrace van de zaterdag zich op gang trekt. En het komt binnen. De DJ Avicii is niet meer. Zo jong. En zo plots. Toen hij 4 jaar geleden de hit... Lees verder →
Ellen. Mama van vier. 