RSV-monster…

Oscar is ziek, het RSV-monster heeft ‘m te pakken.
We bellen over en weer met de huisarts, gingen langs op pediatrie en stellen een opname alsmaar uit, smeken om nóg een kans want ‘het zal toch wel eens beteren zeker?’ Wie nog nooit met feestdagen in een ziekenhuis vertoefde weet niet wat dat met je doet. De angst besluipt je van langs achter. En je voelt die ademen in je nek. Het verlamt je. Je slaat in paniek. Je hoofd kan niet meer denken, je lijf is gespannen, je ogen viseren élke beweging, koortspiek, hoestbui van je kind.
Verlammende angst… Angst om – alweer – niet allemaal ‘samen’ te zijn om feest te vieren. In het bijzonder Sinterklaas, hét feest voor de kinderen.
De voorbije 5 jaar vierden we welgeteld 1 keer allen samen Sint. Thuis.
Eén keer.
Is het dan te veel gevraagd om dit jaar, vermoedelijk ons laatste ‘magische’ jaar waar ook Lennard nog vollen bak en onbevreesd een ontmoeting met Sint en zijn pieten trotseert, ‘gewoon’ eens samen Sint te vieren…?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: